Sürekli Kendi Kendine Konuşuyor Musun? Olumsuz İç Sesini Susturmanın Yolu Burada!

Bazı anlarda kendini yüksek sesle kendi kendine konuşurken mi buluyorsun? Belki bir koridorda yürürken fark etmeden iç sesin dışa taşmıştır… Peki, bu iç konuşmaların tonu nasıl? Kendine destek mi oluyorsun, yoksa sürekli eleştirip duruyor musun?

Gün içinde zihnimiz, biz fark etmesek de bir iç monologla meşgul olur. Ancak bu iç konuşmalar olumluysa bizi motive eder, olumsuzsa ruh halimizi ve özsaygımızı ciddi biçimde zedeler. Özellikle geçmişte yaşadığımız “keşke böyle yapmasaydım”larla dolu olaylar ya da gelecek kaygısı bu iç sesin karamsarlaşmasına neden olabilir.

İyi mi, Kötü mü? İç Sesinin Tonu Önemli!

Wroclaw Üniversitesi’nden Malgorzata Sobol-Kwapinska ve ekibine göre, iç konuşmalar yaşam deneyimlerini anlamlandırmamıza yardımcı olabilir. Kendinle yaptığın bu küçük konuşmalar, seni bir olaydan öğrenmeye ve harekete geçmeye teşvik edebilir. Hatta bazen biriyle yapacağın önemli bir konuşmayı zihninde prova edersin. Bu da gayet sağlıklı bir durum.

Ancak bu iç ses, geçmişteki hatalarına takılı kalıyorsa ya da gelecek hakkında felaket senaryoları yazıyorsa, işte o zaman moral bozucu bir hale gelir. Özellikle depresif ruh haline sahip kişilerde bu olumsuz iç diyaloglara daha sık rastlanır.

Geçmişe Takılma, Geleceği Kurma! “Şu An”a Dön

Araştırmalara göre, “Carpe Diem” yani “anı yaşa” bakış açısı, zihni geçmişin pişmanlıklarından ve geleceğin belirsizliğinden uzaklaştırıyor. Şu anın değerine odaklanmak, zihinsel enerjimizi bugüne yönlendirerek olumsuz iç sesleri azaltabiliyor. Böylece hem anda kalmak kolaylaşıyor hem de gerçek ilişkilerle bağ kurma kapasitemiz artıyor.

Kendinle Nasıl Konuşuyorsun?

Araştırmaya katılan 20-40 yaş arası bireyler şu tür ifadeleri ne sıklıkla düşündüklerini değerlendirdi:

• “Sık sık kendi kendime konuşurum.”

• “Kendime kim olduğumu sorarım.”

• “Kendimi düşüncelerimde yerden yere vururum.”

Bu ifadeler, iç konuşmaların olumlu mu yoksa yıpratıcı mı olduğunu anlamada yardımcı oluyor. Sonuçlar gösteriyor ki, duygusal olarak hassas kişiler genellikle kendilerine karşı daha acımasız oluyor. Ama Carpe Diem bakış açısı, bu kişilerde bile iç konuşmaların tonunu değiştirebiliyor.

İç Sesin Desteğin Olsun
Şimdi kendine bir daha sor: Gün içinde zihnini neler meşgul ediyor? Kaçırdığın fırsatlar mı, pişmanlıklar mı, yoksa her şeyin daha da kötüye gideceği inancı mı? Eğer cevabın evetse, zihnini “şimdi”ye çekmeye çalış. Bugünün değerini fark etmek, iç sesini sana destek olan bir arkadaşa dönüştürebilir.

Bunu yapmanın basit ama etkili bir yolu var: O anda yaptığın şeye tüm duyularınla odaklanmak. Örneğin bir kahve içerken, fincanın sıcaklığını elinde hisset. Kahvenin kokusunu içine çek, yudumladığında ağzındaki tadı fark et. Ya da yürürken ayaklarının yere temasına, çevrende duyduğun seslere, gördüğün renklere dikkat et. Bu küçük farkındalık anları, zihnini geçmişten ya da gelecekten çekip şimdiye getirir.

Unutma, iç sesin seni yargılayan bir eleştirmen olmak zorunda değil. Doğru odakla, seni destekleyen bir yol arkadaşına dönüşebilir.

Destek almaya başlamak için bize ulaşabilirsin.
İyi hissetmek parmaklarının ucunda.
Wellmind Online Psikolojik Danışmanlık Platformu

Anahtar Kelimeler: iç ses, olumsuz düşünceler, geçmişe takılmak, anda kalmak, Carpe Diem, kendi kendine konuşma, iç diyalog, psikolojik destek

Kaynak: Bu yazı, Sobol-Kwapinska ve arkadaşlarının Journal of Constructivist Psychology (2019) dergisinde yayımlanan çalışmasından esinlenerek hazırlanmıştır.